ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Το θέατρο που παίζουν οι πολιτικοί μας, θα το ζήλευε κι ο Καραγκιόζης

14:20 - 12.04.2019

Στην τελική ευθεία οι εκλογές για την ευρωβουλή. Καθημερινές οι μάχες πολιτικών και wannabe πολιτικών στα πάνελ των εκπομπών, ώστε να συσπειρωθεί το κόμμα τους. Κι όσο περνούν οι μέρες τόσο πιο κοντά θα ακούγονται τα τύμπανα πολέμου.

Γράφει ο Χαράλαμπος Ζάκος

Ο κάθε πολιτικός. Το κάθε κόμμα παίζει το δικό του ρόλο. Θα πεις. Θα σου πουν. Θα απαντήσεις. Θα φωνάξεις. Θα παίξεις τον προσβεβλημένο. Θα θίξεις.

Έτσι παίζεται το παιχνίδι. Έτσι επιτυγχάνεται η συσπείρωση. Έτσι θα στείλεις τους κομματικοποιημένους στις κάλπες. Φανατίζοντας τους. Δείχνοντας τους τον εχθρό. Που δεν είναι κανείς άλλος εκτός από το δίπλα τους. Αυτός που θα ξυπνήσει να πάει στις κάλπες την ημέρα των ευρωεκλογών για να ψηφίσει – δυστυχώς - δεν μπορείς να τον χαρακτηρίσεις και ως «μέσο πολίτη».

Κομματικοί η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων που θα κατακλύσουν τα σχολεία για να στηρίξουν τον δικό τους υποψήφιο. Εδώ οι περισσότεροι δεν ψηφίζουν στις Προεδρικές. Θα ασχοληθούν για τις ευρωεκλογές;

Αυτό εξάλλου είναι και το κοινό «μυστικό» κάθε κόμματος. Συσπείρωση, όσο σε καμιά άλλη εκλογική διαδικασία, καθώς εμείς στην Κύπρο δεν προχωρούμε με τις εκλογές της ευρωβουλής για να επιλέξουμε τους άξιους που θα μας αντιπροσωπεύσουν, αλλά για να πάρουν τα κόμματα κάποιους δείκτες για τις επόμενες βουλευτικές…

Δύο τρανά παραδείγματα για το πώς παίζεται το παιχνίδι; Κομματικά στελέχη οι περισσότεροι από τους υποψηφίους στα ψηφοδέλτια των κομμάτων. Και υποψήφιοι ευρωβουλευτές που δεν θέλουν καν να εκλεγούν – ή που γνωρίζουν ότι δεν θα εκλεγούν – αλλά βρίσκονται στο ψηφοδέλτιο είτε για να στείλουν τους κομματικούς στις κάλπες, είτε απλά γιατί έχουν βλέψεις στην πολιτική ζωή της Κύπρου και όχι της Ευρώπης.

Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση ζούμε το καλύτερο θέατρο της ζωής μας. Ένα έργο που βλέπουμε κατ’ επανάληψη. Που κάποιες φορές γνωρίζουμε τις ατάκες πριν καν τις ξεστομίσει ο κάθε υποψήφιος.

Το πόρισμα του Συνεργατισμού χάθηκε. Χάθηκε στην ουσία. Επειδή άλλο να προχωρά η βουλή με ψήφισμα αναφέροντας τις πολιτικές ευθύνες, που μπορεί ο καθένας τους να εκμεταλλευτεί, και άλλο ο αγώνας των βουλευτών για τις ποινικές και αστικές διώξεις των υπευθύνων.

Εξάλλου το πρώτο τους εξυπηρετεί. Το δεύτερο μόνο τους πολίτες. Και για να είμαστε ρεαλιστές. Ποιός ασχολείται πραγματικά με τους πολίτες;

Θα έπρεπε να σκίζουν τα ιμάτια τους για το πότε θα προχωρήσουν οι αστυνομικές έρευνες. Σε ποιό στάδιο βρίσκονται. Να δείξουν στον κόσμο ότι πραγματικά τους ενδιαφέρει να πληρώσουν αυτοί που έφταιξαν, και όχι μόνο αυτοί που μπορούν να τύχουν και πολιτικής εκμετάλλευσης.

Οι βουλευτές έχουν ασυλία. Ποιος που πραγματικά ενδιαφέρεται για αυτό το λαό βγήκε να μιλήσει με έγγραφα. Να δώσει τα μη εξυπηρετούμενα ΠΕΠ και τα συμφέροντα πίσω από αυτά; Ποιός πολιτικός άσκησε το δικαίωμα της ασυλίας του προς όφελος αυτής της κοινωνίας και όχι μόνο για κομματικό συμφέρον;

Καλά έγραψα ότι το θέατρο των πολιτικών μας θα το ζήλευε και ο Καραγκιόζης. Επειδή πολύ απλά οι Καραγκιόζηδες εμείς οι πολίτες είμαστε και το αποδεικνύουμε καθημερινά.

ΥΓ: Δεν μας αξίζει κάτι άλλο. Αυτοί είμαστε. Εξάλλου, αυτό το «θέατρο» θα το γεμίσουμε με ψήφους, με χατίρια, με ρουσφέτια. Οι καλύτεροι τους πελάτες είμαστε. Γιατί να το σταματήσουν άλλωστε; Είδατε ποτέ επιτυχημένη παράσταση να αλλάζει το σενάριο;