ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Ακόμα πόσους έμεινε να κατακόψει τούτο το «success story»;

11:40 - 02.04.2019

Το τρίπτυχο της επιτυχίας. Η οικονομικό-κοινωνικό-πολιτική έγνοια της κυβέρνησης δεν άφησε υπάλληλο για υπάλληλο που να μην του στοιχίσει κάτι…

 

Του Χαράλαμπου Ζάκου

Μια ιστορία επιτυχίας. Μια ιστορία κλεισίματος της Λαϊκής και του Συνεργατισμού. Υποσημείωση, δεν τους φορτώνω εξ ολοκλήρου το κλείσιμο της Λαϊκής, αλλά από την στιγμή που ζητάς στα χέρια σου την εξουσία σημαίνει ότι έχεις και τις λύσεις. Επειδή αν δεν τις έχεις απλά «τάσεις» με το σύστημα των τεσσάρων «ού». Δηλαδή, του κουτουρού! Κάτι που σε κάνει ακόμη πιο επικίνδυνο από τον κάθε προηγούμενο πρόεδρο.

Λοιπόν.

 

Ας κρίνουμε το success story της κυβέρνησης ξεκινώντας από τον ιδιωτικό τομέα:  

  • Έκλεισαν επιχειρήσεις. Οικογενειάρχες έμειναν στον δρόμο.
  • Κάποιες επιχειρήσεις άντεξαν. Αλλά και πάλι οικογενειάρχες έμειναν στον δρόμο.
  • Άλλες επιχειρήσεις ήταν σε καλύτερη κατάσταση. Κάποιοι που κράτησαν τις δουλειές τους είδαν μείωση στις απολαβές τους περισσότερο από 50%.

 

Στο δημόσιο τομέα:

  • Αποκοπές, πάγωμα προσαυξήσεων, πάγωμα στις προσλήψεις. Πάγωμα γενικά σε όλα

 

Στην κοινωνία:

  • Χέρι σε χρήματα των εργαζομένων – που κανείς δεν ξέρει πότε και εάν ποτέ – επιστραφούν
  • ΕΕΕ. Ένα επίδομα που ισούται με τον μισθό αρκετών που εργάζονται, εάν αφαιρέσεις βενζίνη και φθορές.
  • Κοινωνικά παντοπωλεία. Ναι! Είμαστε περήφανοι που το κράτος μας μερίμνησε για κοινωνικά παντοπωλεία. Κάτι σαν συσσίτιο αλλά με πιο εξευγενισμένη λέξη…
  • Δόσεις, τόκοι, δάνεια. Δεν χρειάζεται να γράψω περισσότερα.   

 

Στις τράπεζες:

  • Κλείσιμο Λαϊκής
  • Κλείσιμο Συνεργατισμού
  • Διάσωση τραπεζών αλλά τα δάνεια των πολιτών που έχασαν δουλειές και μέλλον παραμένουν δάνεια
  • Κούρεμα. Όποιος είχε λίγες οικονομίες που έφτιαξε με τον ιδρώτα του τα είδε να χάνονται.

 

Και ερχόμαστε στο σήμερα. Για ποιό ακριβώς «success story» της κυβέρνησης και υπουργού μιλάμε; Για το ότι τόσοι έκλεισαν τις επιχειρήσεις τους, ενώ άλλοι τόσοι έχασαν τις δουλείες τους; Για τα κουρεμένους; Τα κοινωνικά παντοπωλεία;

Ευτυχώς ή δυστυχώς δεν μου αρέσει να μηδενίζω. Έγινε δουλειά. Αλλά όλη η δουλειά έγινε στις πλάτες αυτού του λαού. Με ξένα λεφτά, και βάζοντας το χέρι στις τσέπες του λαού βγήκαμε στις ξένες αγορές. Με τα κόκκαλα του βιοπαλαιστή και το πείσμα του εργαζόμενου που πάλεψε και παλεύει εδώ και χρόνια η Κύπρος βρήκε πάλι τον δρόμο της.

Όχι κύριοι. Κανένα «success story» δεν πετύχατε. Κανένας υπουργός, πρόεδρος ή οποιαδήποτε Αρχή μπορεί και έπρεπε να έχει τα μούτρα να το πιστώνεται και να το περηφανεύεται.   

Εσπάσετε τα κόκκαλα μας. Αν κάποιος πρέπει να περηφανεύεται για το success story θα πρέπει να είναι η πλάτη του λαού σας που φορτώσατε πάνω δάνεια, χρέη, λάθη, συμφέροντα, σκάνδαλα και ακόμη αντέχει.

Το δικό σας «success story» κτίστηκε με τον ιδρώτα και τον πόνο αυτού του λαού. Και όχι τον δικό σας. Ένα «success story» που μετά τις τελευταίες εξελίξεις δεν θα έπρεπε ούτε καν να έχετε τα μούτρα να το αναφέρετε.

Αντισυνταγματικές οι αποκοπές των δημοσίων υπαλλήλων. Όμως αυτές εξοικονόμησαν εκατομμύρια στα ταμεία και τώρα που θα γυρίσουν μπούμερανγκ ποιος θα πληρώσει; Πάντως σίγουρα όχι εσείς οι «επιτυχημένοι».  

Πόσους κατακόψατε για να διαφημίσετε το «success story» σας; Πόσοι θυσιάστηκαν; Πόσοι έκλαψαν; Πόσοι καταστράφηκαν;

Τελικά πόσο άλλαξε αυτό που έλεγαν κάποιοι πριν 64 χρόνια λίγο πριν κομματιαστούν στον αγώνα; «Ου περί χρημάτων τον αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής...»;  Τελικά σήμερα γιατί αγωνίζεστε; Υπάρχει κανείς να το παραδεχθεί;

ΥΓ: Ένα μουλάρι θα σου δουλέψει για δέκα χρόνια πρόθυμα και υπομονετικά, για να έχει το προνόμιο να σε κλωτσήσει μια φορά...