ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ

Το μεγάλο δίλλημα του Νίκου Αναστασιάδη

13:12 - 26.01.2019

Κάποιοι λένε πως η χειρότερη ή η καλύτερη θητεία ενός Προέδρου είναι αυτή που δεν θα έχει συνέχεια. Τελικά ποιό απ’ τα δύο ισχύει για τη τελευταία του Νίκου Αναστασιάδη;

 

Του Χαράλαμπου Ζάκου

 

«Υπέρ βωμών και εστιών», ή καλύτερα «pro aris et focis», πολεμά η κυβέρνηση Νίκου Αναστασιάδη. Τώρα υπέρ ποιών εστιών ακριβώς, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος και για κανέναν…

Η κριτική σε κάθε Πρόεδρο πρέπει να είναι σκληρή. Κάποιες φορές μπορεί να είναι και άδικη, ωστόσο, ποτέ δεν πρέπει να γίνεται χωρίς την απαραίτητη δικαιολόγηση.

Και γι’ αυτό επεξηγώ.

Ο Νίκος Αναστασιάδης βρίσκεται για δεύτερη θητεία στο Προεδρικό. Μια θητεία που όπως ο ίδιος διαμήνυσε θα είναι και η τελευταία του.

Μετά την πιο πάνω εξαγγελία δύο ήταν τα ενδεχόμενα.

Ή μια προεδρία που θα ξήλωνε το κατεστημένο, καθώς δεν θα είχε τίποτα να χάσει.

Ή μια προεδρία που ίσως – απροκάλυπτα μάλιστα – θα ξεπλήρωνε χάρες και υποχρεώσεις σε άτομα που την «έσπρωξαν» όλα αυτά τα χρόνια ώστε να φτάσει στο αξίωμα.

Αμφιλεγόμενοι διορισμοί

Για αρχή, ας αποφύγουμε να στοχοποιήσουμε συγκεκριμένα πρόσωπα και να κατακρεουργήσουμε καριέρες βασιζόμενοι μόνο σε σκιές. Ωστόσο, μπορούμε να συμφωνήσουμε πως υπήρξαν διορισμοί τόσο στο Προεδρικό, όσο και σε οργανισμούς οι οποίοι ήταν διφορούμενοι. Δεν θα τους κρίνω ως κακούς, αφού ο καθένας διατηρεί το δικαίωμα να αποδείξει την αξία του ασχέτως προκαταλήψεων. Όμως, εύκολα μπορούν να χαρακτηριστούν ως «αμφιλεγόμενοι».

Προεδρικό και ΜΜΕ

Όχι άσχετο με τα πιο πάνω είναι και η σχέση Προεδρικού και Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας, καθώς αρκετοί από τους πιο πάνω διορισμούς έχουν άμεση ή έμμεση σχέση και με τον κυπριακό Τύπο. Καναλάρχες πρώην υπουργοί της κυβέρνησης ή και γνωστοί φίλοι του Νίκου Αναστασιάδη. Επίτροποι που έχουν άμεση συγγενική σχέση με μεγάλους Ομίλους ΜΜΕ της Κύπρου και διορισμοί ατόμων σε ΔΣ ημικρατικών που και πάλι σχετίζονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο με τα Media.

Να σημειωθεί πως για τα πιο πάνω πρόσωπα κανείς δεν έχει να προτάξει το οτιδήποτε, πέραν μόνο από την όποια σχέση μπορεί να έχουν με τον Τύπο. Αυτά τα άτομα ίσως έδωσαν ή και έχουν να δώσουν πολλά σε αυτό το τόπο και δεν πρέπει να αδικηθούν. Όμω,ς παράλληλα η επιλογή ξενίζει. Όχι γιατί έτυχε να επιλεγεί ένα άτομο που έχει την όποια σχέση με τον Τύπο, αλλά για την σύμπτωση που θέλει αρκετές επιλογές του Προέδρου να προέρχονται από τα media.

Εξάλλου, ποιος μπορεί να προσπεράσει τα πιο πάνω όταν οι καταγγελίες για το δικαστικό σώμα δείχνουν πως η κοινωνία, αλλά και το Προεδρικό συμφωνούν στο ότι «η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει να είναι απλά τίμια, αλλά να φαίνεται και τίμια;»

Και αφού δεν υπάρχουν δύο μέτρα και σταθμά, αλλά μία καθαρή άποψη ως προς τούτο, τότε ούτε ο ίδιος ο Λόφος μπορεί να μην κατανοήσει το γιατί όλα τα πιο πάνω φαίνονται στα μάτια των πολιτών ως αμφιλεγόμενα για τον τρόπο επιλογής των προσώπων.

Ας είμαστε ειλικρινείς. Εδώ για την δικαιοσύνη αφέθηκαν σκιές, για την πολιτική, η οποία έχει πληγεί ανεπανόρθωτα τα τελευταία χρόνια, δεν θα αφήνονταν; Και ποιός μπορεί να αδικήσει αυτούς που τους κρίνουν με βάση τα σκάνδαλα που συνεχώς βγαίνουν στην επιφάνεια;

Το μεγάλο δίλλημα

Ο Νίκος Αναστασιάδης πέραν από το Κυπριακό, την οικονομία αλλά και τόσα άλλα προβλήματα του κράτους θα πρέπει να αντιμετωπίσει και αυτό το δίλλημα. Κάθαρση στην Κύπρο αδιαφορώντας για κρυφές ατζέντες και συμφέροντα, ή συντήρηση της ευνοιοκρατίας και της διαπλοκής;

Δεν γνωρίζουμε τι τελικά θα πράξει ο Πρόεδρος. Ωστόσο, έχει κάτι περισσότερο από 1.460 ημέρες διακυβέρνησης ούτως ώστε να αποφασίσει, είτε να γράψει το όνομα του με χρυσά γράμματα στην ιστορία του νησιού, είτε απλά να γραφτεί η θητεία του στην Wikipedia, όπως και τόσων άλλων Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

ΥΓ: Όπως έγραψε και ο Τουαίην: «Πίστη στην πατρίδα, πάντα. Πίστη στην κυβέρνηση… όταν το αξίζει».

ΥΓ2: Για να μην είμαι άδικος όμως. Στην Κύπρο δεν έχουμε συνηθίσει σε «καθαρές» αποφάσεις, χειρισμούς ή διορισμούς, ωστόσο, επειδή το έπραξαν και άλλοι προηγουμένως δεν σημαίνει πως θα πρέπει να αφήσεις ασχολίαστο κάτι που ενδεχομένως να σε ενοχλεί. Εξάλλου, όταν επιλέγεις Πρόεδρο το κάνεις για να δεις την αλλαγή και όχι απλά την «μετακόμιση» των συμφερόντων. Στην πρώτη θητεία ήταν ο Πρόεδρος όπου κατά την διακυβέρνηση του διερευνήθηκαν τα περισσότερα σκάνδαλα. Στη δεύτερη του όμως; Θα τα «καθαρίσει» ή απλά θα προκαλέσει περισσότερα για τον επόμενο;